حمد خدائى را که اوّل همه آثار هستى اوست و قبل از او اوّلى نبوده، و آخر است بى‏آنکه پس از او آخرى باشد، خدایى که دیده بینندگان از دیدنش قاصر، و اندیشه و فهم وصف کنندگان از وصفش عاجز است. به دست قدرتش آفریدگان را ایجاد کرد، و آنان را براساس اراده خود صورت بخشید، آنگاه همه را در راه اراده خود راهى نمود،و در مسیر محبت و عشق به خود برانگیخت، موجودات هستى از حدودى که براى آنان معین فرموده قدمى پیش و پس نتوانند نهاد، و براى هر یک از آنان روزى معلوم و قسمت شده‏اى از باب لطف قرار داد